Landrovers per vierkante meter

[Rudolfo1]

Al 17 jaar in het bezit van een Lightweight IIA van 1971 (nog steeds te koop). Wij zijn nu voor een weekje in Midsland op Terschelling. Ons Landrover hart begint wel weer erg te kloppen. De Laros rijden hier in alle soorten en maten rond. Onze gastheer rijdt in een mooie Voque 4.6 HSE van 2001. Heerlijk V8 geluid. Onze week kan niet meer stuk ondanks het mindere weer.

Gr Ruud

[Landmarcs]

Dag Ruud,

Wil je nog eens wat langer en verder weg op vakantie ga dan bijv. naar Aigues Tortes, NO-Spanje - (straks wellicht het zelfstandige) Catalonie.

Deze LandRovers rijden als taxi's, je kan een plekje "huren" voor een standaard-bestemming, of de hele auto en je naar wens laten vervoeren.
Enige "minpunt" is dat je de keuze hebt uit wit.

Groeten MarcS

[nocoffee]

Minpunt? Zeg ...

Overigens is mijn witte 110 ook zo'n ex-Spanjool
Of ze uit die specifieke streek komt weet ik niet. Wel dat ze in een héél stoffig droog klimaat heeft geleefd... elk kapje of paneel wat ik loshaal zit tjokvol witte stobber. Na een hobbelige rit de airco even hoog aanzetten produceert ook een leuke stofwolk
(misschien ook maar eens open maken en fatsoenlijk schoonmaken)

elk nadeel hep ze voordeel... weinig roest

[Landmarcs]

Minpunt? Zeg ...

...

elk nadeel hep ze voordeel... weinig roest

Tja, op z'n minst voor sommigen geldt ook dat ze relatief hard hebben moeten werken, da's een ander nadeel.
Weinig kilometers wil bij "Spanjolen" niet zeggen dat er ook weinig aandrijflijn en wiel-ophangings-slijtage is.

Maar goed, weinig roest is in ieder geval een heel mooi voordeel.
De gebruiks-slijtage is immers makkelijker (tegen een prijs) te verhelpen.

Bij een witte blijf ik aan een taxi denken, of aan een rood kruis (of wat ruimdenkender: aan een UN-missie).
Zo heeft ieder zo z'n vooringenomenheid: bij een groene denkt bijna iedereen aan jagermannen, of die andere mannen in het groen.

Groeten MarcS