Edward schreef:Dat van die vooras heb ik nooit begrepen. Ik weet dat er geen homokineten in zitten maar gewone kruiskoppelingen. Maar die draaien ook altijd mee, ook in de bochten want een Serie heeft standaard geen vrijloopnaven. Wat is het verschil nou?
Maat heeft een 88 IIa met een V8 en bijbehorende bak uit een RRC. (geen idee wat dat is, weet niks van RRc's en dat vind ik prima)
Maar die rijdt al 12 jaar rondt met permanent 4x4 op de standaard assen......... (hooguit 2500km per jaar naar de kroeg, maar toch)
Wie me dat kan uitleggen, graag!

Een gewone kruiskoppeling draait naar mate de hoek die de koppeling maakt groter is minder mooi gelijkmatig rond -- dat is dus de reden van gedoe bij teveel verhogen: de twee kruiskoppelingen in de cardan-as gaan uit de pas lopen, tweemaal een gelijke hoek maakt dan zoveel mogelijk goed.
De oude(re) 2CV hadden nog gewone kruiskoppelingen en daar voelde je het probleem ook in het stuur, vooral als je met voldoende gas door de bocht wilde.
Daar zit dan ook de "truuk" van de Series (en vele andere 4x4's die eigenlijk alleen part-time 4x4 zijn): op de verharde weg geen aandrijving op de vooras, en dus draait de as onbelast mee, dwz de wielen drijven het differentieel aan, en dat differentieel draait dus in krappere bochten niet eenparig, de wielen rollen evenwel vrijwel zonder belemmering.
Rijd je dus weinig en/of vrijwel alleen op losse ondergrond dan heb je weinig last van geen homokineten, zeker als je op de harde ondergrond een beetje voorzichtig de bocht door rolt (geen idee of je met een 88 + V8 wel wild door de bocht kan of wilt).
In ieder geval is het uiteindelijk niet zo vreemd dat LandRover onder de Stage I een speciale vooras heeft gehangen, eentje met homokineten.
Groeten MarcS