Edward schreef:
Los van ervaring of niet. Sommige mensen vinden het gezellig met een groep op pad te zijn. Bovendien is serieus off roaden of zelf greenlanen met 1 auto vaak net te spannend. Kom je rotte plekken tegen sta je in je eentje vast. Bovendien heb je voor de écht mooie routes 'local info' nodig.
Wij rijden ook altijd met minimaal 2 auto's en meestal 3. gewoon omdat een kampvuur met z'n zessen gezellig is dan met twee.
Niet iedereen vind de kosten het belangrijkste en voor ieder plan zijn argumenten voor en tegen.....
Het is maar gelukkig dat niet iedereen hetzelfde wil.
Aan de andere kant ... denk ik dat je misschien wel het meeste leert met voorzichtig je grenzen te verkennen, en op eigen kracht - dwz met de kaart (op papier en digitaal) - niet alleen je grenzen maar ook de omgeving te verkennen.
Ben je een beetje oplettend dan is echt "onmogelijk" vast komen te staan* iets wat je kan voorkomen. Een heel enkele keer denk ik bij mijzelf: dat was misschien wat onhandig, dat doe ik de volgende keer beter.
* Met "onmogelijk" vast bedoel ik: zonder hulp van buiten kom je niet weer los. Met een krik en rijplaten kom je vaak heel ver, met wat beleid kom je verder - het terrein "lezen" kan je leren. Niet voor niks kregen de artilleristen (heten die zo) in de tijd van de vleeslijke paardekrachten een uitvoerige botanische vooropleiding: ze konden daarna aan de vegetatie zien hoe het stond met drassigheid en draagkracht zodat ze de geschutstukken hoogstens in de strijd verspeelden en niet aan een vijandig terrein moesten prijsgeven.
Dit weekend nog, op zoek naar een rustig kampeerplekje - eigenlijk iets te laat - kwam ik op een smal pad langs de Maas ... gelukkig eindigde het smalle pad bij een slagboom die gewoon open kon, achter die slagboom een prachtig graslandje met in een hoek een door een gevallen boom gekraakte caravan. Een heel rustig plekje dus. Echter, was de slagboom echt dicht geweest dan had ik een kleine kilometer in het donker achteruit gemoeten, en dat in het donker met aan een kant de Maas-oever en de andere kant struiken en een hek. Het kan altijd nog beroerder: in de Pyreneeën, in het schemerdonker, in de mist en dan een hek dat niet open ging ... de verrassing was groot toen ik na lang een stapje voor stapje achteruit weer terug bij een eerder door mij als "onvoldoende" beoordeelde plek kwam en ik daar ook twee wandelende kampeerders trof, de verrassing was wederzijds, en er was plek genoeg.
Groeten MarcS
PS Moderne mensen - waar ik mij (nog) niet toe kan rekenen - hebben een smartfoon en raadplegen GoogleMaps of een andere luchtfoto-bron ... zoiets helpt natuurlijk enorm, maar ... je mist dan ook weer wat kansen op onvergetelijke ervaringen.
PS2 Wales lijkt mij de "bewoonde wereld" ... daar liep ik ooit met een rugzak (al dan niet liftend). Daar kan je schier onvoorbereid al heen zonder dat je je een buil valt. Maar goed, zoals Edward ook al schrijft: ieder zijn ding.Statistieken: Geplaatst door Landmarcs — 31 Okt 2022, 13:46
]]>